Geleidelijk verliest de mens zijn gedaante
Geleidelijk verliest de mens zijn gedaante…
-zelfs nog leuker dan het badhuis!-
Bernhard Christiansen en Isabelle van Dooren hebben samen een muziektheater-programma ontwikkeld op basis van teksten van de Russische absurdistische schrijver Daniil Charms en muziek van veelal moderne componisten (waaronder bv. Stefan Meylears en Stephen Westra).
Daniil Charms werd maar 36 jaar. Hij verhongerde waarschijnlijk in de gevangenis in Petersburg tijdens de omsingeling door de Duitsers in 1942. Tijdens zijn leven werd geen 'volwassen werk' van hem gepubliceerd, hij schreef verhaaltjes en gedichten voor kinderen om rond te kunnen komen.
Daniil Charms weet de gruwelijkheid en zinloosheid van het alledaags bestaan te vangen in lichtvoetige eenvoudige taal, in grappige verhalen waarin mensen als marionetten tegen elkaar opbotsen. Hij schept een wereld waarin sprookjesachtige en vreemde gebeurtenissen vanzelfsprekend zijn en 'vanzelfsprekendheden' vreemde sensaties. Charms kan ons verleiden om heel anders naar de dagelijkse werkelijkheid te kijken, dingen ineens heel anders waar te nemen.
„Geleidelijk verliest de mens zijn gedaante“ is figuurlijk maar ook letterlijk een centraal thema van Charms, het veranderen in ballonnen, het oplossen in lucht, het uiteenvallen in balletjes, het tot antisanitair afval verklaard worden, de mogelijkheden zijn ruim.
Isabelle van Dooren speelde als pianiste mee in diverse muziektheaterproducties, onder meer een bewerking van het stuk 'Metamorphosis' van Kafka. Zij trad op op verschillende muziektheaterfestivals waaronder het festival 'Zomeravonden'. Zij speelde ook verschillende keren op festivals in het buitenland; onder meer in samenspel met de Italiaanse marionettenspeelster Mara de Fanti.
